مىآشامند . باشان : جامع ايشان در ميان بزرگرانست . از شاخهء رودخانه نيز مىآشامند . دندانقان : كوچك است ، وباروئى دارد با يك دروازه چند گرمابه وكاروانسرا در بيرون نيز دارد . به جحفه وبه رباط دهستان همانندى دارد . خوش وضع است جامعي زيبا ويك مسجد دارد [ چاه‌هايش شيرينند من از أبو الحسن مؤدب خطيب بخارا شنيدم كه مىگفت : من دندانقان را همانند جحفه مىبينم ، ولى من خودم آن را همانند جائى در رباط دهستان مىيابم ] . سرخس : شهري بزرگ وآبادان ونامبردار است . اگر توابعى [ از شهر وروستا مانند طيران ] مىداشت ، آن را خوره يا ناحيت مىخواندم [ وبه مرو رود ونسا وابيوردش مىافزودم زيرا كه در ميان خراسان جا دارد وربع بزرگ آنست ، همهء راه‌ها به آن مىپيوندد . از أبو احمد شنيدم كه مىگفت : هيچ چيز در سرزمين ما كمياب نمىشود ، زيرا كه هر گاه راه كاروانها از يك سو بريده شود از سوى ديگر مىآيند . ما نمىتوانيم آن را به مرو وابسته بدانيم زيرا كه خود شهري گرانمايه است وپيرانى بزرگ از آن برخاسته‌اند . گويند : ده هزار گوسفند وچارپا از رئيس آنجا أبو الحسن فقيه دزديده شد ، وأو به روى خود نياورد وبه ياران نيز * نگفت تا خود دريافتند ! اين شهر پناهگاه نيشابور ودروازهء خراسان است . برابر آمارى كه من گرفتم هر هفته از آنجا به اندازهء آنچه از مصر